Chram Jantar

Jest piątek godzina 08:00 i to pierwszy w porze ciemnej. Zapraszamy więc do przeczytania kolejnego wpisu z cyklu „Po co nam tylu Bogów” – dzisiaj o Matce Mokosz i zwracaniu się do Niej, gdy dokuczają duchy i złe sny. Zaczniemy zwyczajowo od przybliżenia czci, jakiej Bogini zażywa w Chramie Jantar. Należy Ona do tych Bóstw, które otaczamy kultem od samego początku funkcjonowania grupy. W równonoc jesienną zapraszamy Ją do Świętego Ognia po raz ostatni w kole rocznym: oprócz Szczodrych Godów wołamy Ją do Świętego Ognia przy wszystkich uroczystościach słonecznych. Oprócz tego urządzamy dla Niej odrębną uroczystość w połowie sierpnia. Ta miała kiedyś miejsce w maju, jednak obrzędowe auspicja nakazały nam zmianę daty. Ale Kogo widzimy w Bogini? Przede wszystkim Matkę Ziemię: Czarną, Szeroką, Wilgotną. Postać rodzącej i karmiącej życie Matki jest pierwszym co przychodzi większości z nas na myśl na wzmiance o Mokoszy. Z drugiej strony ma pewien udział w wytyczaniu ścieżek przeznaczenia: tę Je...

Dla mnie jest to poranek radosny, wracam bowiem na Świętą Ziemię Pomorską. Jak Bogowie dadzą, to o 08:00 będę tuż przed połową podróży, Wy jednak możecie w tym czasie cieszyć się kolejnym wpisem z serii „Po co nam tylu Bogów” – tym razem o ludziach, których opuściło szczęście i w jaki sposób może im pomóc Ojciec Bogów. Zacznijmy od kilku słów na temat Niego samego. Na co dzień unikamy zamęczania Kowala sprawami ziemskich ludków. W końcu Bóg-Niebo ma na swych barkach sprawy niebiańskie, boskie, po co Mu więc dokładać naszych drobnych zmartwień. Jest jednak Najwyższym spośród Bogów, którym oddajemy cześć, więc wołamy Go na obrzęd i lejemy dla Niego ofiarny miód do Świętego Ognia cztery razy do roku, kiedy niosący Jego światło Słonejko dociera do najważniejszych punktów swej wędrówki po sferze niebieskiej. Największe znaczenie praktyczne mają tu Szczodre Gody, podczas których zwracamy się do Ojca Bogów z obrzędowymi pytaniami o najważniejsze zmiany w spełnianym kulcie, jak wprowadzenie no...

Ponownie nastaje piątkowy poranek, wraz z godziną 08:00 i zwyczajową garścią przemyśleń o żywej czci słowiańskich Bóstwa. Dzisiaj o Bogini, której cześć niby nie jest na co dzień bardzo wyeksponowana w życiu większości z nas, a jednak: przewija się w kilku ważnych szczegółach kultu, uprawianego na Świętej Ziemi Pomorskiej. Dzisiaj o Dziewannie. Sprawa, o której będziemy dzisiaj pisać to znużenie i wyczerpanie codziennością. Po takim wstępie zacznijmy od informacji, że to dla Niej przeprowadzane były pierwsze szczodrogone auspicja w Jantarze. Podczas Szczodrych Godów w 2017ym zadaliśmy Ojcu Bogów pytanie o przyjęcie Jej czci i odpowiedź wyszła pozytywna. Od tego czasu Bogini jest proszona o zaszczycenie każdego ze świąt słonecznych, a do tego w lutym. Raz jeden urządziliśmy Jej wspólną uroczystość z Welesem, szybko jednak nasze koło roczne wzbogaciło się o Święto Gromnicy – ostatecznie przemianowane na Święto Dwóch Sióstr. Niespodzianki i przeobrażenia tych obchodów opisaliśmy pokrótce ...

Na Świętej Ziemi Pomorskiej nastał piękny – bo tu zawsze jest piękny – piątkowy poranek i godzina 08:00, na naszej stronie nastaje więc nowy wpis o włączaniu słowiańskich Bóstw w nasze codzienne życie. Dzisiaj Bogini Marzanna, a dążenie do osiągnięcia wielkości. Zwykłym trybem, zaczniemy od kilku słów o samej Bogini. O obrzędach dorocznych czcimy Ją trzy razy do roku, poczynając od Święta Dwóch Sióstr, przez Jare Gody, aż po Kupalnockę. W równonoc wiosenną odprowadzamy Ją do Zaświata, przez wody Bałtyku, by wróciła w sobie należną część kosmosu. Przesilenie letnie osnute jest wokół świętego mitu Jej swadźby – swadźby z Jarowitem, Jurnym Bogiem Wiosny (który później ginie, w trakcie wesela). Tymczasem Święto Dwóch Sióstr ma dość bogatą historię. Niemal siedem lat temu drogą obrzędowych auspicjów  nasze koło roczne rozrosło się o Święto Gromnicy – z datą ustaloną na ‘ostatnią pełnię przed Jarymi Godami’, co w zasadzie wykluczało etnograficzną datę 02ego lutego. Na Szczodrych w 2022ym...